فرهنگ پارسی

ره زين شب تاريک نبردند برون

2005-01-24T09:43:00.000+03:30

آنانکه محيط فضل و آداب شدند

در جمع کمال شمع اصحاب شدند

ره زين شب تاريک نبردند برون

گفتند فسانه اي و در خواب شدند

انتخابات از ديد بازتاب

2005-01-23T09:16:00.001+03:30

اين هم يه نوع ديگه آمارگيري از سايت بازتاب براي انتخابات رياست جمهوري. البته شايان ذکر است که 9 نفر باقيمانده زير يک درصد راي آوردن که اساميشون رو ننوشته! ببينيد

اكبر هاشمي رفسنجاني 2/17 درصد

مصطفي معين 9/14 درصد

محمود احمدي‌نژاد 7/13 درصد

ميرحسين موسوي 6/9 درصد

محسن رضايي 4/6 درصد

علي لاريجاني 4/5 درصد

سيدصادق طباطبايي 8/4 درصد

احمدتوكلي 6/4 درصد

علي‌اكبر ولايتي 5/4 درصد

محمدباقر قاليباف 3/4 درصد

مهدي كروبي 6/3 درصد

طهماسب مظاهري 3 درصد

محمدرضا عارف 6/1 درصد

غلامعلي حداد عادل 4/1 درصد

محسن مهرعليزاده 4/1 درصد

کروبي و اورکات

2005-01-23T08:31:00.000+03:30

خب کم کم بازار انتخابات هم داغ ميشه و آقاي کروبي هم براي اينکه از اين قافله عقب نمونه وارد اورکات شده! حالا با وجود بسته بودن سايت اورکات نميدونم اين کارش چه فايده اي داره. حتما از جاييکه آقاي کروبي کارت اينترنت ميخره اورکات رو فيلتر نکرده اند! ببينيد

Blogfa کانون وبلاگ نويسان و

2005-01-22T16:45:00.000+03:30

اول اينکه مطلب جالبي در مورد کانون وبلاگ نويسان ديدم که نکات جالبي دربر داشت. ببينيد

و بعد اينکه : خبر مربوط به سايت بلاگ فا که يک خدمات دهنده به وبلاگ نويسان هست رو در اينجا بخونيد

بدو بدو جنين تازه

2005-01-22T16:37:00.000+03:30

اين عکس رو که ديگه همه ديدن: خيابون وليعصر تهرانه ها

2005-01-18T16:36:00.000+03:30

فرشته قاضي

2005-01-08T01:54:00.000+03:30

خبرهای مربوط به فرشته قاضي را پي بگيريد. خيلي داره جالب ميشه

راستي نزاع قدرتهاي بزرگ رو بر سر کمک (تبليغات) به سونامي زدگان بدبخت ميبينيد؟ آمريکا، ژاپن، استراليا ، اروپا… ديگه دارن شورش رو در ميارن و حال آدمو بهم ميزنن

قدرت پرستي تاريخي

2005-01-08T01:26:00.000+03:30

مانده ام که چرا انقلاب شد، حکومت عوض شد، آنوقت بسياری از جوانان اين مرز و بوم را به جرم داشتن عقيده اي مخالف کشتند
چپها، چريکها، مجاهدين و ... که همه و همه جوانهايي باهوش و با استعداد بودند. پدران و مادران آينده اين مملکت. کساني که ميتوانستند خيلي چيزها را عوض کنند
خب البته معلوم است که چرا اعدام کردند آنهمه انسان غيرمنفعل را ، آنهمه کساني که اراده و انگيزه براي کسب آزادي و عدالت داشتند

هرچند کم خيانت نکردند امثال رجوي. آنها که براي قدرت و جاه و مقام خيلي ها را به کشتن دادند. خيلي چيزها را نابود کردند و بسياري را به خاک سياه کشاندند
و هرچند الان ديگر هيچ جايگاهي بين مردم ايران ندارند اما جالب اينجاست که چطور يک عده را شستشوي مغزي داده اند و ميدهند
براستي ما را چه ميشود
بعضي ها به خودشان هم دروغ ميگويند چه برسد به ديگران. و همه چيز براي قدرت است و پول
نميتوانم بر کسي لعنت فرستم و نميخواهم به کسي توهين کنم. زمان قاضي خوبي است و تاريخ که همه چيز مشخص ميشود...

باور کنيم؟

2005-01-07T15:46:00.000+03:30

هنوز دارم به اين فکر ميکنم که شهيد حسين فهميده که تا آن حد به تانک دشمن نزديک شده بود چرا نارنجک را زير تانک نينداخت و خودش را به کشتن داد؟! آيا اين يک افسانه است؟! يا واقعيت دارد؟؟؟؟؟؟

يک بام و دو هوا

2005-01-06T21:01:00.000+03:30

در تعارضات غرب و شرق ما چه کاره ايم؟ اين طرفي هستيم يا آن طرفي؟ عرفان ما اين وسط چه نقشي بازي ميکند؟ تکنولوژي غرب را بيشتر ميپسنديم يا سير در عوالم درون؟

اشکال هميشه پروژه ها در ايران

2005-01-05T10:42:00.000+03:30

فهميديد خط لوله گاز که به اصفهان و شيراز ميرود در چند روز گذشته برای سومين بار منفجر شد؟ دليلش هم که حتما ميدونيد چي بوده: اشکال فنی در جوش لوله ها بعلت عجله برای افتتاح و بهره برداري از اين خط لوله
و حتما فهميديد که برای آبگيري سد کرخه جديد چه افتضاحی به بار اومد
تو مملکتي که ناظر شرکت مشاور و کارفرما کارمند همون شرکت پيمانکاري است که بايد بر کارش نظارت بشه وضع بهتر از اين نميشه! يعني ناظر داره از پيمانکار حقوق ميگيره، اونوقت ميخوايد مشکلي هم پيش نياد؟ حالا فرض کنيد پروژه مثلا سد باشه. اينکه چند نفر بميرن انگار هيچ اهميتي نداره

کثافت داني بنام سياست

2005-01-03T18:09:00.000+03:30

ديديد آخرش دولت جمهوری اسلامي چه حالي برد از غيرت جووناي ايروني؟ حالا ميگن دولت به مخالفت با قضيه تغيير نام خليج فارس برخاسته. نميگن اون روزي که يه عده داشت خون خونشونو ميخورد اينا اصلا نميدونستن چي به چيه و نميگن ببين ما چقدر ضعيف شديم که تو دنيا نميتونيم اعتراضمون رو بصورتي قانوني بيان کنيم
فقط بلدن ورود خبرنگارهاي نشنال جئوگرافي رو به ايران ممنوع کنن. خنده داره

تو اين سالها اين اولين بار بود که دولت با جوونا همراه و همقدم شد. اما سياست یعني همين که بتوني از آب گل آلود ماهي بگيری و دولت ايران خوب اينو بلده
بهر حال اگر متخصصين جوان ايراني ميخواستن بشينن تا دولت کاری بکنه کلاهشون پس معرکه بود پس بايد اون کارها رو ميکردن. اما خب بايد حواسمون باشه کسی نتونه از زحمات ما سو استفاده کنه
دولتمردان فهميدن هنوز هم تو اين مملکت غيرت پيدا ميشه و اين منو خوشحال ميکنه

فصل امتحانات

2005-01-03T14:03:00.000+03:30

باز اين امتحانات لعنتي شروع شدن. خيلي برام سخته که درس بخونم. کي بشه از دست اين درس خوندنها خلاص شيم.

راستي ما هم رفتيم تو اورکات، برا وقت تلف کردن شب امتحان خيلي خوبه

!!رفراندم رو نگاه کن

2004-12-30T01:00:00.000+03:30

نظرخواهی خبرنامه گويا
محبوب ترين چهره براي آينده سياسي ايران کيست؟

16.6%
هيچکدام

13.9%
رضا پهلوی
6.4%
عباس امير انتظام
6.2%
کوروش مدرسی
6.2%
سيد محمد خاتمی
4.7%
عزت الله سحابی
4.1%
شيرين عبادی
4.0%
اکبر گنجی
3.5%
ناصر زرافشان
2.5%
سيد علی خامنه ای
2.3%
عبدالله نوری
2.0%
ابراهيم يزدی
1.9%
محسن سازگارا
1.9%
ابوالحسن بنی صدر
1.9%
ميرحسين موسوی
1.9%
فرخ نگهدار
1.8%
محمدرضا خاتمی
1.8%
گوگوش
1.6%
علي رضا نوری زاده
1.5%
مريم رجوی
1.5%
مسعود بهنود
1.5%
سيد ابراهيم نبوی
1.4%
عطالله مهاجرانی
1.2%
عبدالکريم سروش
1.2%
اکبر هاشمی رفسنجانی
1.1%
مهرانگيز کار
1.1%
آيت الله منتظری
1.1%
علی جوادی
0.8%
محمد علی ابطحی
0.8%
مصطفی تاجزاده
0.5%
حشمت الله طبرزدی
0.4%
سعيد حجاريان
0.3%
داريوش همايون
0.2%
محسن رضايی
0.1%
علي لاريجانی
کل آرا: 5457شما قبلا رای داده ايد!نظر ديگری داريد؟

نه جان من ببينين اين ديگه چه بازی ايه

معلومه که مردم ديگه به هيچ کس اعتماد ندارن

ميخواستين اسم آقای اهورا خالقی يزدی رو هم بذارين

سوال من اينه: کي دلش واسه اين مردم سوخته؟ حکومت، آمريکا، اروپا يا ... نه همون هيچکدام از همش بهتره انگار

وقتي گوگوش خواننده و سروش استاد دانشگاه و عبادی حقوقدان و نبوی نويسنده همه با هم کانديدا هستن خدايي عجب راي گيري با مزه اي ميشه. دستشون درد نکنه. زحمت ميکشن

اولين فاجعه سال جديد

2004-12-28T13:54:00.000+03:30

سالی که نکوست از بهارش پيداست
اين ديگه چه سالی خواهد بود. با اين فاجعه ای که اتفاق افتاد بايد منتظر چی باشيم؟ بم کجا و اندونزی و هند کجا

کاری که از دستمون بر نمياد بايد ببينيم چی ميشه

تحقير شده ايم

2004-12-23T15:26:00.000+03:30

تعصب و تقدس گرايي بر همه جای زندگي ما ريشه افکنده. ما در دو هزار سال اخير سيری قهقرايي داشته ايم. و در اين دو هزار سال که هر روز بدتر از ديروز کساني بر ما حکومت کرده اند که نمونه کاملي از حيوانات انسان نما هستند. کساني که همه چيز را با شکم و زير شکم و خشم خودشان ميسنجند.
تعصب مذهبي جلوی هرگونه رشد معنوی اين مردم را گرفته. تا جايي که جلوی هرگونه نقد و بازبيني را ميگيرند. و جواب هر سوال را مشت و لگد و کتک ميشناسند.
مگر ما انسان نيستيم؟ مگر ما را به اسيری گرفته اند؟ چقدر توهين، چقدر تحقير؟ به چه بهايي ما اينچنين نشسته و خاموشيم؟
دانشگاه که مظهر آزادی خواهي است به جولانگاه متحجران متعصب تبديل شده.
به قول يکي از اساتيد آب از سرچشمه خراب است. سرچشمه کجاست؟ تا کي خودمان را و عقايدمان را سرکوب کنيم؟ تا کي بنشينیم و تماشا کنيم؟
من نه خسته هستم و نه نااميد. برای زندگي ارزشی قائل نيستم مگر رفتن در راهي که آنرا دوست دارم و محترم ميدارم. نه از مرگ مي هراسم و نه از تهديد و شکنجه. و چون من بسيارند جواناني که آماده حرکتند.
من هم چون آنها و انها هم چون من.
گناه ما مگر چيست؟ چرا بايد در اين مملکت شغلها عوض شده باشند. چوپان را که با چارپايان زبان نفهم سر و کار دارد با دانشجوی متفکر چکار؟ مديری که خوب ميداند شيوه انديشيدن چيست را با انزوا چکار؟
آیا انقلاب يعني به هم ريختن تمام ساختارها؟ و زير سوال بردن تمام انسانها؟
از انقلاب ديگر متنفرم. از تغيير ناگهانی و بدون جايگزين بيزارم.
دوست من تنها به خاطر اندرون خود خودکشي نکرد. اما هيچ کس نپرسيد انگيزه های بيروني او چه بودند. همه ادعای دوستي با او را دارند چراکه خودکشي اقدامي نادر است. اما هيچ کس نخواست خود را مقصر بداند. مقصر سکوت خودش، ناچيز انگاری خواستهای آدمي، گذشتن از کنار تمام حقوق و حرمتها.
به حق جان خودم قسم ميخورم که ديگر هيچگاه سکوت نکنم. و پشيمانی از سکوت را به جان نخرم.
حادثه ای که ديشب در دانشگاه برای من اتفاق افتاد برايم بسيار محترم است. اين آخرين باری بود که در دانشگاه برنامه داشتيم و من چقدر کوتاه آمدم.

بتهای شکسته

2004-12-14T09:40:00.000+03:30

بتهای ما شکسته. پدران ما نتونستن با غرور بگن که تونستن کاری بکنن که ما در آسايش باشيم. انقلاب کردن، دستشون درد نکنه اما هرگز اون چيزی که مد نظرشون بود رو نتونستن اجرا کنن. هرچند ما نميدونيم چی مد نظرشون بوده.
کاری که کردن کار بزرگی بوده. چه بسيار که در اين راه در راه آزادی و عدالت کشته شدن و امروز کسی حتی اونا رو نميشناسه.
و امروز همه دچار روزمرگی. همه نا اميد از بهبود وضعيت.
چقدر اين حرفو از دهن بزرگترا شنيديم: ما که نتونستيم کاری بکنيم مگر اينکه شماها بکنيد.

ديشب آقای خاتمی داشت در مورد اجرای قانون اساسی ميگفت. خدا ميدونه خودش هم نفهميد چی ميگه. صد تا حرف زد يکی از يکی ... بگذريم. به چه اميدی بيست ميليون نفر بهش رای دادن و هرچند من منکر کارهای خوبی که کرد نيستم اما آيا نميشد بهتر از اين باشه؟ چرا ميشد. خيلی خيلی بهتر از اين. اما مگه اون کيه ...ولش

زمستون هم اومد. بدا به حال اونايي که بايد خونه هاشون رو گرم کنن. بدا به حال کسايي که بايد شب تا صبح تو خيابونا کار کنن. اما نه، بدا به حال ما که راحت و آسوده نشستيم و دنبال لذت بردن از زندگی هستيم. بدا به حال ما که بهم ديگه دروغ ميگيم

Persian Golf

2004-12-11T15:22:00.000+03:30

آن سبو افتاد و آن پيمانه ريخت. ديگه چه فايده. اگه سی سال پيش وقتی رو ساعتهای ژاپنی که عربها سفارش داده بودند و عکس خليج فارس رو انداخته بودن رو ساعت و نوشته بودن خليج عربی ، کسی عکس العمل نشون ميداد کارمون به اينجاها نميکشید.
حالا بيايم خودمونو جرواجر کنيم که اين خلیج، خليج فارسه! پول که بياد وسط، تاريخ هم عوض ميشه. ماشاالله همه هم که فقط بلدن شعار بدن! عربها با پول دارن همه کار ميکنن. چه پولی؟ پول نفت! چيزی که اصلا انگار ما نداريم. آقای ابی (خواننده) هم وقتی ميره دوبی جرات نميکنه آهنگ "خليج هميشگی فاااارسشو بخونه!! ديگه چی از اين بالاتر
نه ، فايده ای نداره. هر روز يه تيکه از اين مملکت داره از دست ميره. امروز خليج فارس و جزاير سه گانه، فردا کردستان پس فردا آذربايجان و بعد... همه هم که ماشاالله يه تاريخ بلند بالا دارن که ميگه قبل از اينکه آدم ابوالبشر بياد، اينجا اسمش فلان بوده و ما تاريخ خودمونو داريم با پرچم خودمون يااينجا اسمش بهمان بوده يا... خب حق هم دارن ، دلشون ميخواد به کشوری وصل باشن که نفعی ببرن نه اينکه هر روز بهشون توهين بشه!
يکي براشون جک ميسازه، يکی مسخرشون ميکنه، يکی آدم حسابشون نميکنه، يکی اگه پولی هم داره نميره اونجاها سرمايه گذاری کنه، جووناشون بايد با بيکاری و فقر و اعتياد دست و پنجه نرم کنن و الی آخر
که چی؟ که يه عده ببرن و بخورن و يه آب هم روش. حالا اگه آبش خليج فارس باشه یا خليج عربی فرقی نميکنه، آب دريای خزر باشه (کاسپين سی) یا راشين سی بازم فرقی نميکنه
که چی؟ که ما رو از هم دور کنن، تفرقه بيندازن و حکومت کنن. يه روز به نام دين، يه روز به نام مذهب، يه روز به نام قبيله و عشيره و ده بالا و ده پايين ، يه روز سر نون، يه روز سر آب، يه روز... همش برای قدرت و منافع اقتصادی يه عده ديگه!
و ما مردم هيچ گاه نفهميديم کرم درخت از خود درخته.

اينا رو نميگم که بگم ناسيوناليستم. نه... دراين زمانه ديگه داره مرزها برداشته ميشه اما غرور يک ملت، فرهنگ يک ملت چی ميشه؟ مدرنيته داره مرزها رو بر ميداره و يه عده آدم بی خبر از همه جا هنوز دارن تلاش ميکنن تا اعلام استقلال کنن! نميدونن ديگه مهم نيست مرز خاکی تو کجاست. مهم اينه که مرز شعور تو تا کجاست، مرز فرهنگ تو تا کجاست، مرز شرف تو، شخصيت تو و ووو
بابا دست برداريد، هنوز تو دنيا موسيقی ما رو نميشناسن، اونوقت شما ميگید ما عربيم، کرديم، ترکيم، مشهدی ايم ... ایم....... وای
خونه خالی به چه دردی ميخوره (الان يه عده ميگن...) به هيچ دردی نميخوره تا زمانی که وسيله ای داشته باشی تا بتونی توش زندگی کنی. فرهنگ ما، علم ما، شخصيت ما وسايل زندگی ما هستند. يه تيکه زمين و يه پرچم و تاريخ جد و آبادمون به درد ما نميخوره. در گمرهی نگه امون داشتن و ما هم ميدونيم که از همه جا عقبيم و بيخبر بازم خودمونو به خريت زديم... توهين نباشه. از عصبيتم دارم ميگم

من اميدوارم. وقتی ديدم چند هزار نفر جوون ايرونی نامه امضا کردن برای مبارزه با تغيير نام خليج فارس اميدوارتر شدم. به صد نفرشم راضی بودم. هرچند ... ولش

درد سکوت

2004-12-07T10:23:00.000+03:30

در جستجوی چند واژه برای شروع. همیشه لحن شروع مهمه. اما خب این یکی هم اینطوری شروع شد.
روزهای عادی ای هستند. و من دوباره نمیدونم چه اتفاقی داره میفته، یه جور گیجی قبل از حادثه است شاید.
برام جالبه که مرگ دیگه اون هیجان قبلی رو برام نداره. زندگی کردن هم که انگار هیجانی نداره. فقط میدونم وقتی مستم خیلی دلم میخواد بخوابم! گفتم مستی، اگه نگم خیلی خوبه جفا کرده ام!
تحمل زندگی سخت نیست اما آدم خسته میشه. از این همه تکرار و تکرار و بی هدفی حرکتها. حرکتهایی که برای رسیدن اند! و کجاست شعر کتیبه اخوان. و اگه اونطور که سیاوش گفت درست باشه (که یکی از اساتید گفته آخرش مفهوم امیدواری داره) خب حتما خوبه دیگه.
اصلا مگه شاعر کیه؟
من اگه میدونستم چی میخوام بگم مطمئنم که اینا رو نمیگفتم.
شعر هم اگه مثل توالت باشه که آدم خودشو خالی کنه بازم بهتره تا اینکه بخوای به خودت و دیگران دروغ بگی.
هرچند به نظرم پنهان کردن خود هم نوعی دروغه و شعر مدرن ایران هم پر از این دروغه اما چطور میشه پنهان نشد؟ من دوست ندارم پشت واژه ها قایم بشم. اما بین این آدمهای فریبکار یا باید شبیه اونا بشی یا باید یه جوری از شرشون خلاص بشی! همون بهتر که یک شعر (یک انسان) فقط و فقط یک خواننده داشته باشه. اما همین یک خواننده بفهمه چی میگی.
من ادعایی ندارم. خیلی هم کوچیک هستم. اما وقتی میبینم وقتی هدایت تا زنده بود یک نفر هم نفهمید چی میگه و حالا علاقه مندی بهش یک اپیدمی شده چی میتونم بگم! من شخص هدایت رو تایید نمیکنم. اما همیشه به عنوان کسی که از عصر خودش جلوتر بود بهش احترام میذارم. و برام کافیه که از هزارتا حرفش فقط یکیش درست بوده باشه. تنهایی برای من قابل احترامه.

گه ملحد و گه دهری و کافر باشد
گه دشمن خلق و فتنه پرور باشد
باید بکشد عذاب تنهایی را
مردی که ز عصر خود فراتر باشد

(شفیعی کدکنی)

هدایت رو مثال زدم که بگم قایم شدن پشت واژه ها یعنی چه. میدونم اگر هدایت زنده بود باز هم طرفداری نداشت و اگر این طرفداران رو داشت بر خودش و نوشته های خودش هزار بار لعنت میفرستاد
اون وقت در مقایسه با امثال هدایت، من کوچک چه حرفی میتونم بزنم؟ من کجای این دنیا وایسادم؟
مسیح به صلیب کشیده شد، چه کسی فهمید چی میگه؟ علی فرقش دو تکه شد، چه کسی فهمید این مرد چی میگه؟
حالا من دیگه چیکار میتونم بکنم که بالاتر از مسیح باشه؟
باید سکوت کنم؟
نمیدونم. اما من اینقدر بزرگ نیستم که بتونم سکوت کنم. و درد اینه

ميان دو هيچ

2004-11-30T16:02:00.000+03:30

پشت کلمات نشسته ام و چای مينوشم
خاطره ای عابر خنديد:
-چيزی گم کرده ای در مرورهايت؟
مجوز اسطوره سازی را خواهش ميکنم
هرچند بت گنگ من
من
يکسال و سه روز ديگر پيش به نقطه
سر خط رسيده است
-خوابها که نزديکتر از خاطراتند!
در خوابهايم خورشيد از مشرق طلوع ميکند
و من که در غروب مطلقِ دستهای گيجِ زيرِ چانه ام
فقط سيگار کشيده ميشوم
دليلی برای نجاتِ يک مارمولک ميخواهم
-قرارهايت چه ميشود؟
مانده ام ميان کج تابی افسانه های تاج خارایِ بر سرِ صليب وقتی مُرد
در گذر از تقديس به رهايي
تَرَک خورده ام خود به خود
من شده است تماشاچيِ آينه ای که روی هر روز سر ميخورد

عدم رشد شخصيت اجتماعی

2004-11-30T10:59:00.000+03:30

"عدم بلوغ و تکامل ِ روند ِ رشد ِ شخصیت اجتماعی"

به نظر من دليل اصلی برای هر حرکتی نياز آدمی است. چه ، بدون احساس نياز ، از حرکت جز تفنن و بازی چيزي باقی نخواهد ماند. گاه هم نيازهای پنهانی که شناخته نميشوند عامل حرکتند که اغلب، مسير رسيدن به آنها به ناکجا ميرود.
با فرض شناخت نياز و انتخاب هدف (که در مورد ما صدق نميکند انگار!) اگر عواملی به عمد سد راه شوند باز هم اميدی به سرانجام نيست! آنوقت ما ميمانيم و قدرت انگيزه هامان برای شکستن سد! (که انگار باز هم در مورد ما صدق نميکند!)
اگر ما ياد نگرفته ايم که حقوق خود را بشناسيم، اگر ما ياد نگرفته ايم نيازهای ذاتی خود را بشناسيم، اگر ما ياد نگرفته ايم که خود را ملزم به اجرای وظايفمان در قبال خود و ديگران بکنيم، و آنوقت اگر در اين ميانه دستی هم باشد مانع کسب اين آگاهی ها، چه بايد کرد؟!
اينجاست که من به معجزه اميدوار ميشوم، به يک پيامبر. نه پيامبری از سوی خدايگان، که برآمده از درون خويش، پيامبری که خويش را ميشناسد، ديگران را ميشناسد، و فکر ميکند! پيامبر يا همان نخبه، پيامبر يا همان عارف، عارفی که معرفت داشته باشد. کسی که وظيفه خويش ميداند ديگران را بيدار کند، آگاه کند و خويشتنشان را بشناساندشان!
اما هريک از ما ميتواند پيامبری باشد، پيامبر خويش، پيامبر از خويش به خويش!
نميتواند؟!

ميماند احساس نياز برای آگاهی، حرکت و رسيدن...

با تشکر از اين آقا

زن و مرد

2004-11-27T19:55:00.000+03:30

چند روز پیش با دوستانم بحثی درگرفت در مورد زن و مرد و فاعلی و مفعولی و غالب و مغلوب بودن این دو جنس شریف.
در جواب یکی از دوستانم که گفت این موضوع رو به خاطر دور بودن افکار ما از حقیقت دوست ندارم نوشتم:

درسته که همه افکار ما زاييده ذهن و تفکر ماست و حقيقت ممکنه خيلی از اون فاصله داشته باشه اما بررسی محيط پيرامونمون با توجه به "واقعیات" جامعه و خودمون ما رو کمک میکنه تا اگر دچار خطای فکری شده ایم متوجه بشیم و مسیر درست فکری رو پیدا کنیم. خیلی از موضوعاتی که ما بهش فکر میکنیم ما رو تو یه چارچوب میندازه که ما رو محدود به همون عقاید میکنه. مثلا کسی که فکر میکنه زن موجود ضعیفیه در واقع با این حکم داره یه فیلتر میگذاره جلوی چشم خودش تا دید خودشو محدود کنه. حکم دادن و تعمیم یک عقیده گاهی خطرات زیادی ایجاد میکنه. اما در کنار این موضوع، اینکه ریشه این عقاید از کجا ناشی شده، اینکه جه عواملی باعث ایجاد برخی عقاید نادرست شده با شیوه ی ریشه شناسی این موضوع ما رو بسیار یاری خواهد داد تا راه رفته رو دوباره نریم و این شیوه ی یافتن پاسخ و ریشه یابی البته در هر زمینه ای ما هدایت میکنه به کشف "حقیقت". امیدوارم تونسته باشم منظورم رو درست بگم.

و اما نظر من در مورد زن و مرد.
بنظر من زن و مرد هردو سهمی مساوی از زندگی دارند و حقوق اونها باید برابرباشه. هیچ کس منکر تفاوتهای روحی و جسمی زن و مرد نیست اما اینکه بخوایم صفتی رو مثل مفعول بودن (حالا نه الزاما از دید جنسی) به "زن" نسبت بدیم، برداست ناشیانه ای کرده ایم از تاریخ گذشته و حال. اینکه چرا زن در تاریخ نقش کمتری رو بازی کرده مستلزم شناخت شرایط محیطی جوامع است. هرچند بنظر من نقش زن در رقم زدن تاریخ اگر بیشتر از مرد نباشه کمتر هم نیست. چرا که این زنها بودند که جنگها رو برپا میکردند، مردم رو میکشتندو تخت جمشیدها رو به آتش میکشیدند. (کمی اغراق کردم تا نقش اونا رو پر رنگ تر نشون بدم، شما نقش خود مردان احمق و خونخوار تاریخ رو نادیده نگیرید!!)
اینکه زنان همیشه ضعیفتر از مردان عمل کرده اند (که این، کاملا نسبی هم هست و در موارد بسیاری اینطور نبوده) را باید بررسی کرد. اگر شما رو مجبور کنند که از میان سه جاده: الف ، ب و جیم فقط و فقط در جاده الف راه بروید هرگز دلیل بر ناتوانی شما در طی جاده های ب و جیم نیست. و باز تاکید میکنم: بیان این موضوع که زن، همیشه نقش مفعولی رو بازی کرده ، برداشت ناشیانه ای از تاریخ، جامعه شناسی، روانشناسی و غیره است!
در دنیای مدرن امروز میبینیم که زنان همپای مردان گام برمیدارند: توانایی اداره امور را دارند، قدرت تصمیم گیری دارند، میتوانند قوی و استوار باشند و خلاصه اینکه: موفق باشند.
باز هم تکرار میکنم: تعمیم خصوصیات شخصی چند زن (یا فرق نمیکند : مرد) به کل جمعیت زنان به همون اندازه خنده داره که بگیم: همه گربه ها سیاه هستند، چون گربه های محله ما همگی سیاه هستند!
حتما تا بحال با زنهایی برخورد کرده اید که به خاطر یه ازدواج اشتباه از کل مردها بیزار شده اند! (یا برعکس، فرق نمیکند)

به نظر من باید شناخت صحیحی از زن و مرد داشته باشیم، شناختی همه سو نگرانه تا بتوانیم در مورد آنها قضاوت کنیم. این شناخت صحیح باعث میشه هرکس در جامعه نقش خودشو پیدا کنه و در جایگاه خودش در جامعه زندگی کنه. اما نه هرگز با تعمیم و تحکیم قضاوتهای ناآگاهانه.

قضیه اسلام و زنها هم بماند برای بعد که کلی حرف دارم، اگز علاقه مند بودید.

مشتاقانه منتظر نظرات شما هستم تا این بحث رو تکمیل کنیم.

از دست اين سياست

2004-11-25T11:18:00.000+03:30

آخ که چقدر باحالند این دول غربی! چه جوری ما رو سر کار گذاشتن!! یه بار باهامون قرارداد مینویسن که غنی سازی اورانیوم رو متوقف کنیم، از اونور یه پیش نویس مینویسن بر ضد ایران برای توقف نامحدود غنی سازی! البته دولت مردان ما هم که بدشون نمی آد، سریعا اعلام میکنن که اروپا به تعهداتش پایبند نبوده پس ما دوباره از سر میگیریم! و این بازی مرتبا تکرار میشه تا حلقه محاصره ما تنگتر و تنگتر بشه و هر بار باج بیشتری بدیم، حتما دست آخر هم میگن ایران قابل اعتماد نیست و باید جور دیگه ای عمل کنیم! اونوقت یه بلایی سرمون میارن از صد تا ترکمن چای بدتر!
راستی ما مردم، خودمونو مسخره کردیم، یا دولتمردان ما، یا دول غربی؟! یا همه اینا بازیه برای سرگرمی یه عده ای که سرنوشت یه ملت براشون در حکم مهره های شطرنجه؟ چه فرقی میکنه براشون چند نفر از گرسنگی بمیرن، چند نفر کشته بشن یا چند نفر نمیرن اما از زندگی سیر بشن!
حالا که خانم رایس هم تشریف آوردن دیگه فکر کنم تکلیفمون روشنه! هرچند جناب آقای خرازی در شرم الشیخ کنار آقای پاول نشستند! حتما یه پیک هم به سلامتی آزادی نوش جان کرده اند. ما که سر در نیاورده ایم! شما اگه فهمیدید به ما هم بگید!

سیگار

2004-11-25T09:37:00.000+03:30

دیروز رفتم سیگار بگیرم یارو گفت: آقا یه سیگار جدید اومده: آمریکن بلند!! گفتم خدا رو شکر که با آمریکا قطع رابطه کردیم! وگرنه سر و جونمون میشد پر از سیگار، اونهم آمریکاییش!
هر روز چند باکس سیگار دود میشه میره هوا و از هر باکس چند دلار میره تو جیب آمریکا خدا داند.
البته خدا عمر وینستون و کنت و مارلبورو و بقیه بده که باعث اشتغال زایی تو این مملکت میشن. حالا باز بگید آمریکا بَده! دِ اگه آمریکا نبود که دخانیات ایران تعطیل میشد! مگه چقدر میشه فروردین و اردیبهشت و خرداد بگیر تا بهمن و اسفند کشید. ما که هی خواستیم سیگار وطنی بکشیم دیدیم نمیشه. البته خوبی سیگار وطنی اینه که آدم میدونه حتما میمیره! برعکس سیگارهای آمریکایی که آدمو زجر کشانه میکُشه! دیگه چی بگم! دلم میسوزه وقتی میبینم عربهایی که پرشین گلف رو میکنن عربین گلف!!! وقتی میگن آمریکا تحریم، یعنی آمریکا تحریم!

چراغی دیگر

2004-11-22T11:50:00.000+03:30

درين شبها
که از بی روغنی دارد چراغ ما
فتيله ش خشک ميسوزد
و دود و بوی خنجيرش، ز هرسو، ميرود بالا
بگو، پير خرد، زرتشت را، يارا
چراغ ديگری از نو برافروزد
درين شبهای هولِ هرچه در آن رو به تنهايی
چراغ ديگری بر طاق اين آفاق روشن کن
"يکی فرهنگ ديگر
نو
"برآر ای اصل دانايی

شفيعی کدکنی کتاب مرثيه های سرو کاشمر

نباید خفت

2004-11-17T11:13:00.000+03:30

سيب را خوردم و از خويش
بدر افتادم
از غريزه به عقلانيت گرويدم
شدم تا نخسبم
و همه تن
جهان شوم

به خويش ايمان ندارم و در درونم
حيوان و گياه و خاک نفير ميکشند
هزار سال ديگر باقي است
باقي است بندگي ام
بندگيِ موروثيِ خويِ ناخدايي

من
پاره ای پيامبر خويشم
و ديگر کافرِ ...
و هنوز موعود را در قلبم نيافته ام
اما
نبايد خفت
که مهلتي نيست براي آگاهي و آگاهاندن
و فاصله ها براي بازگشت
سخت طولاني اند

پست مدرنیسم

2004-11-10T13:22:00.000+03:30

برخي بر اين باورند كه پست مدرنسيم را بايد نقد مدرنيته، بحراني تكميل كننده‌ي پروژه‌ي نيمه تمام مدرنيته، آخرين مرحله و پايان عمر مدرنيته، پايان عصر نو و ... به حساب آورد.گاه نيز پست مدرنيته را مرحله اي فراتر از مدرنيته دانسته اند: «عصر ظهوركامپيوترها، عصر تكنولوژي‌هاي پيشرفته، عصر اطلاعات، عصر رسانه ها»! خلاصه اين كه پست مدرنيته را به سختي بيانگر عصر يا دوره اي جديد دانسته اند كه به دنبال مدرن آمده». از اين رو توالي تاريخي و زماني را امر چندان تعيين كننده اي در تعريف و تشخيص پست مدرنيته به حساب نمي‌آورند.تعريف‌هاي مكرر و نامكرر ديگر نيز از مقوله‌ي پست مدرن پيش روي ماست:● پست مدرنيسم با انكار تاريخ و نفي غايت مندي‌هاي اجتماعي – سياسي، خود را رودرروي مدرنيسم قرار‌مي دهد.● فضاي پست مدرن داراي واقعيت تاريخي است و نبايد آن را تا حد يك ايدئولوژي صرف يا خيال پردازي فرهنگي تقليل داد.● پست مدرنيسم واكنشي است در برابر مدرنيسم كه داراي جهان‌بيني كلي و يك‌سونگري است: تكنوكرات، فن‌سالار، عق‌گرا● پست‌مدرنيسم با نفي عقلانيت عصر روشنگري، اساسي‌ترين جنبه‌هاي مدرنيسم را هدف حمله‌ي خود قرار مي‌دهد.● «همه چيز مي‌گذرد!» اين است شعار پست مدرنيسم: قانونمندي قابل اعتنايي وجود دارد.● پست مدرنيسم با شرايط فرهنگي گسترده‌اي كه دارد مبشر دوراني تازه در امور بشري است.● پست مدرنيسم زير عناويني همچون يك سبك يا يك جنبش قابل درك است.● پست مدرنيسم بازگشت به ارزش‌هاي تاريخي و بازخواني آن را پيشنهاد مي‌كند البته بدين معنا كه وقتي مدرنيته در كار يكسان‌سازي انسان‌هاست و به جهان‌هاي فكري – ارزشي ديگر بي‌اعتناست و استعمار مدرن هم كاري ندارد جز اين كه فرهنگ‌هاي مختلف را تحقير مي‌كند.● پست مدرنيسم در برگيرنده‌ي جنبش‌هاي مدرنيستي پايان قرن گذشته است، بنابراين بخشي از مدرنيسم محسوب مي‌شود.● پست مدرنيسم رجعتي به اصول ماقبل مدرن است.● پست مدرنيسم به مرگ اومانيسم نظر دارد، ‌از اين رو نفي مدرنيسم محسوب مي‌شود.● پست مدرنيسم يك سبك نيست، يك مقوله‌ي فرهنگي مسلط است.● پست مدرنيسم به‌يك مقطع زماني يا مكاني خاص محدود نمي‌شود، آن را بايد نوعي رويكرد يا نوعي برداشت دانست.
بر مبناي ديدگاه‌هاي ياد شده – مشت نمونه‌ي خروار – هم بسياري چيزها دستگيرمان مي‌شود و هم اين كه تعريف قاطعي از مقولهِ‌ي پست مدرنيسم و پست مدرنيته عايدمان نمي‌شود. در اين ميان گويا صاحب‌نظران نيز حيرانند! وقتي از «فوكو» مي‌پرسند: «پست مدرنيسم يعني چه»؟ مي‌گويد: «در پاسخ دادن به اين سوال مشكل دارم زيرا هنوز نمي‌دانيم مفهوم مدرنيسم چيست؟! جايگاه و حد و حدود و مرزهاي آغاز و پايان مدرنيسم كجاست؟ بنابراين نمي‌توانيم به تعريفي از مفهوم پسامدرنيسم، برسيم.»(مدرنيته و پست مدرنيته، «حسينعلي نوذري»، ص 207)
اما «تري ايگلتون» در تعريف پست مدرنيسم، وقت را غنيمت مي‌شمارد و مي‌گويد: «جرياني هزل‌گونه، شوخ، استهزاگرا و حتا روان‌پريشانه است... موضوع آن در قبال لغت فرهنگي نوعي تقليد سبكي مهوع و بي‌ادبانه است و بي‌ژرفايي يا بي‌محتوايي ساختگي و تصنعي آن‌هرگونه وقار و عظمت متافيزيكي را تضعيف و نابود مي‌كند. (مدرنيته و مدرنيسم، «حسينعلي نوذري»، ص 232)
بعضي از صاحب‌نظران ايراني نيز معتقدند كه پسامدرن گونه‌اي نقد فرهنگ است به گسترده‌ترين معنايي كه تاكنون از نقد شناخته‌ايم. اگر جمع بندی کنيم : مولفه‌هاي وضعيتي را كه پست مدرن ناميده شده است:
ترديد به كلان روايت‌ها، بي‌اعتقادي به اصول ثابت و قواعد از پيش تعيين شده، نفي مطلق باوري، نفي كليتي اورگانيك (در مسايل مربوط به جامعه هنر)، توجه به كثرت‌گرايي، نسبيت‌گرايي، نسبيت‌باوري، خردستيزي، عدم يقين و تقين، شك و ترديد نسبت به گفتمان‌هاي جهاني – فرهنگي – سياسي و ... توجه به جهاني متكثر، رويكرد به طنز و تناقض و شوخ‌طبيعي، پرهيز از قهرمان‌ستايي، توجه به «واقعيت گرايي چند بعدي»، نفي روايت خطي و نظم سلسله مراتبي، رويكرد به زبان نه همچون عاملي براي تبيين امور واقعيت‌ها، پذيرش ديدگاه‌هاي مختلف و نفي اقتدار يك ديدگاه‌يگانه، به بازي راه دادن فرهنگ عامه‌ي معاصر، انكار راه‌حل نهايي براي رهايي بشريت، ناباوري نسبت به پاسخ‌هاي قطعي، اجتناب از نظريه‌ي يا «اين» يا «آن»!، رويكرد به نظريه‌ي هم اين، هم آن! توجه به نقش بت‌شكانه‌ي طنز، گرايش به ويژگي‌هاي مثبتي كه در گذشته (در سنت‌ها) وجود دارد، رويكرد به اختلاط و تركيب گفتمان‌هاي گوناگون، رمززدايي و شالوده‌شكني (هر چند خود بعضا غير از اين عمل مي‌كنند)، متن‌باوري، بازي‌هاي زباني، احياء نگرش‌هاي كهنه و منسوخ و ... بر مبناي مطالبي كه طرح شد اين پرسش پيش مي‌آيد كه وقتي «فوكو» و امثال او نتوانسته‌اند از عهده‌ي تعريف پست‌مدرنيسم برآيند ما در اين ميان چه كاره‌ايم؟ و متعاقب آن با اين پرسش نيز مواجه مي‌شويم: ما كه هنوز مدرنيسم و مدرنيته را تجربه نكرده‌ايم، چگونه مي‌توانيم وارد مرحله‌ي پست مدرن بشويم؟ طرح پرسش‌هاي مورد اشاره وقتي ظاهرا ضروري‌تر به نظر مي‌رسد كه بر اين موضوع نيز واقف باشيم كه مدرنيته در غرب داراي قدمتي چهارصد ساله است و مدرنيسم از سابقه‌اي صد ساله برخوردار است. بدين ترتيب «علي» مي‌ماند و حوضش. مقولات فلسفي از جمله بحث پست مدرنيسم موضوعي است كه به جامعه روشنفكري مربوط مي‌شود و ربطي به عموم مردم ندارد، از اين رو روشنفكران جامعه را نمي‌توان از درك و فهم اين گونه مباحث بر حذر داشت به عكس روشنفكران حتما بايد با پيشروترين بحث‌هاي ادبي – فلسفي آشنا باشند، ما نمي‌توانيم روشنفكر را منع كنيم كه چون جامعه‌ي ما در دوره‌ي مدرن نيست، نبايد براي تو مباحث مدرنيته مطرح باشد. ما به عنوان روشنفكر، دانشجو يا معلم همان طور كه تا برترين تكنولوژي را وارد نكنيم، مساله‌ي تكنولوژي ما حل نمي‌شود، تا با پيشروترين مباحث آشنا نباشيم، نمي‌توانيم مسائلمان را حل كنيم. («عبدالكريم رشيديان»، كتاب ماه شماره‌ي 64، ص 85)
از طرفي راديكاليسم اجتماعي – سياسي جهان مدرن، لزوما پا به پاي مدرنيسم هنري قدم برنمي‌دارد. «ماركس» نيز معتقد است كه رابطه‌ي توسعه‌ي توليد مادي با هنر ناموزون است. بدين معنا كه دوره‌هاي معيني از بالاترين توسعه‌ي هنري وجود دارند كه هيچ پيوند مستقيمي با توسعه‌ي عمومي جامعه، پايه‌هاي مادي و ساخت و استخوان‌بندي آن ندارند. «ماركس» در اين مورد به مقايسه‌ي هنر يوناني با هنر مدرن مي‌پردازد. معني ديگر نكات ياد شده اين است كه «تكنولوژي در زندگي اجتماعي و در توليد فرهنگي، آخرين عامل تعيين‌كننده محسوب نمي‌شود.»
(اين كه مي‌گويند) ما كه هنوز مدرنيسم را نفهميده‌ايم نبايد وارد بحث پست مدرن شويم... حرف درستي نيست گويي كه پرداختن به بحث‌هاي فلسفي، مرحله‌اي است... اين برداشت از گفتمان فلسفي، بسيار مكانيكي است... فهم درست مدرن و مدرنيته بدون شناخت پست مدرنيسم و چالش پست مدرن ممكن نيست. متفكران پست مدرن پاره‌اي پرسش‌هاي اساسي درباره‌ي انديشه‌ي مدرن و روشنگري طرح كرده‌اند كه ديگر نمي‌توان‌آنها را ناديده گرفت. گفته مي‌شود پست مدرنيسم مساله‌ي ما نيست، به گمان من گونه‌اي ابهام در واژه‌ي «ما» وجود دارد. اگر منظور ما روشنفكران است در آن صورت پست مدرنيست همان اندازه مساله‌ي آن‌هاست كه مدرنيسم بود. اما اگر منظور از «ما» توده‌ي مردم است بحث نظري و انتزاعي حتا در مورد فلسفه‌ي مدرن نيز مساله‌ي آن‌ها نيست.(«شاهرخ حقيقي»، كتاب ماه، شماره 61، ص 9)
در هر صورت با استناد به اين كه در جامعه‌ي فرضا پيشامدرن نبايد از وضعيت فراگير پست مدرن حرفي به ميان آورد و يا به دليل عدم ارايه‌ي تعريفي دقيق از پست مدرنيسم از سوي صاحب‌نظران و يا با اشاره و كنايه به تناقض در آراء و عقايد فلاسفه‌ي متاخر خالي كرد. علاوه بر اين برخي از نويسندگان پست‌مدرن، برخاسته از جاهايي هستند كه برخي صاحب‌نظران غربي آنها را تحت عنوان فرهنگ عقب‌مانده‌يا شفاهي توصيف مي‌كنند، براي نمونه «رشدي» اهل هند و «ماركز» از امريكاي جنوبي. (نگاه كنيد: پست مدرنيته و پست مدرنيسم، ص 236)
زنده‌ياد «محمد مختاري» در خصوص موقعيت پست‌مدرن و نوع مواجهه با آن در جامعه‌اي كه تجربه‌اي كافي از مدرنيسم و مدرنيته ندارد، گره‌ي اين معضل را اين گونه مي‌گشايد: طرح موقعيت پست‌مدرن الزاما بدون معنا نيست كه جامعه‌ي ما بايد درصدد پي‌گيري موفقيت مدرن و تجربه‌ي گام به گام مدرنيته، درست به همان صورتي باشد كه در اروپاي پس از رنسانس تجربه شده است. چنين برداشتي مغالطه است. هم تجربه و درك و سنجش دروني و ملي ما و هم نقد و تبادل ارتباطات گسترده‌ي جهاني، مبين راه‌هاي متفاوت است. بحث در اين است كه وقتي در موقعيت كم‌بهره از مدرنيته‌ي خويش به مطلقيت‌هاي نوع ديروز و معرفت و رفتارسنتي فراخوانده مي‌شويم، چگونه بايد گليم خويش را از دل امواج ارتباطات جهاني توسعه، تكنولوژي، دانش و ... به در برد. (تمرين مدارا ص 32)
جهان، كليتي يكدست و يكپارچه نيست: حقايق نيز! اما اگر قرار باشد دامنه‌ي مولفه‌هايي همچون عدم قطعيت و تكثر حقايق و البته نسبيت‌باوري تا جايي كشانده شود كه قاتل و مقتول، هميشه و در همه حال به‌يك اندازه محق جلوه كنند، از ارادت و اخلاص ما نسبت به پست مدرنيست به شدت كاسته مي‌شود. اين نوع نهايت به نوعي جزميت بدل مي‌شود. با مثالي كه از جايي نقل مي‌كنم موضوع قابل لمس‌تر خواهد شد؛ «استانلي فيش» نويسنده و شارح پست مدرن امريكايي نسبت به پست‌مدرن مي‌گويد: بدين دليل كه جهان معاصر فاقد ارزش‌هاي عام و جهان‌گستر است بنابراين دليلي منطقي براي نفي عملكرد بنيادگرايان گروه القاعده‌يا توجيه نظام سياسي – اقتصادي جامعه‌ي امريكا وجود ندارد. در عين حال امريكا حق دارد در دفاع از ارزش‌هاي اجتماعي – سياسي خود با تمام قوا و نيروي نظامي‌اش، گروه القاعده را به هر شكلي از پاي درآورد. «استانلي فيش» پست مدرن اذعان مي‌كند كه از چشم‌انداز طالبان و القاعده، حمله به ساختمان مركز تجارت در نيويورك و كشتن هزاران نفر غيرنظامي موجه است... كشتار امريكايي‌ها به وسيله‌ي اعضاي القاعده همان قدر مشروعيت كه كشتن اعضاي القاعده و طرفداران حكومت طالبان به دست سربازان امريكايي. (نگاه كنيد: كتاب ماه، شماره 61، ص 9)
چه بگويم ديگر؟!! شما بگوييد!!
البته با اجازه از جناب باباچاهی

عشق

2004-11-02T14:17:00.000+03:30

عشق چیه؟

عشق رابطه ایه که در اون عاشق جز معشوق نمیبینه. و چون جز او نمیبینه در او حل میشه. خود رو فراموش میکنه و همه او میشه.

آیا عشق با این تعریف بین آدمها بوجود میاد؟

اگر عشقی چنین بوجود بیاد پس عاشق باید در معشوق حل بشه. پس دیگه خودی نداره که مشخصه وجودی متفاوتی داشته باشه. پس معشوق هرگز نمیتونه عاشق هم باشه چون عاشق خودش میشه پس این رابطه الزاما یک طرفه میشه. و اگر هم دوطرفه بشه در واقع معشوق عاشق خودش میشه که باز هم نوعی یک طرفه بودنه.
حتی اگر عشق در یک زمان بین دو انسان بوجود بیاد باز هم پس از مدتی خصوصیات خودش رو از دست میده چون بعد از یه مدت دو طرف دیگه عاشق همدیگه نیستن بلکه عاشق چیز واحدی به نام عشق میشن. پس تمام تعریفهای اولیه عشقشون از هم میپاشه و دیگه نمیتونن عاشق باشن حتی اگر عشق اولیه رو دیگه عشق ندونن. که البته نباید هم بدونن.
در بهترین شرایط و با فرض حضور انسانهایی آرمانی پس از مدتی این عشق تبدیل به تنها عنصرموجود میشه و در نتیجه به نابودی دو انسان منجر میشه چراکه اونا دیگه وجود ندارند.
و این پایان ماجراست: یا دو انسان به پایان میرسند چون عشق باعثش میشه یا عشق به پایان میرسه چون انسان میل به بودن و وجود، داره.

پس با فرض بهترین شرایط هم هیچ عشقی چنین، دوامی نداره چه برسه به عشقهای پست امروزی!

و اما اگر طرف دیگر انسان را چیزی نامحدود فرض کنیم که قالب وجودی نداره و بتونیم خدا هم اسمش رو بذاریم، یک طرف رابطه همیشه درسته: خدا عاشق انسان هست و طرف دیگه اش، انسان میتونه در وجود خدا حل بشه. میتونه درست مثل خدا بشه. یا ساده تر خدا عین خود انسان بشه پس انسان خدا میشه یا خودش میشه پس حتما انسان در وجود خودش عاشق شده پس انسان میتونه در وجود خودش هم عاشق بشه. حالا اگر فرض اولیه یعنی خدا رو برداریم میفهمیم که انسان خودش به تنهایی میتونه همه چیزباشه: خدا ، طبیعت و... و این عین عدله و حق. و اگه جز این باشه مفهوم زندگی پوچ میشه و بی ارزش. چراکه در اختلافات شخصیتی و روحی افراد اگر هرکس نتونه به اون حد بینهایت برسه باید بگیم زندگی یعنی:
یک پوچی ناعادلانه.

حالا اینها درست یا غلط ، من نمیتونم جز این فکر کنم.

اما آیا کسی به این حد یا به این بی حدی رسیده است؟

بیشک. شک نکنید انسانهایی بوده و هستند که چنینند و کالبد جسمانی تنها یک ابزاره براشون برای حضور بین آدمهای مادی در هر زمان.
کسانی بوده و هستند که به خدایی رسیده اند. دیوان شمس رو بخونیم، منصور حلاج ببینیم چی گفت! و بسیاری از بزرگان شهر و دیار خودمون که ازشون افسانه ها شنیده ایم. و از همه نزدیکتر مسیح...
با این حرفها به راحتی میشه قبول کرد که مهدی موعودی وجود داره که روزی به کالبد جسمانی خودش بر میگرده. هرچند من معتقدم مهدی موعود در وجود یکایک ماست.
کتابی هست با نام معبد سوخته که خاطرات یک آمریکائیه که صد سال پیش رفته به تبت. و در اونجا با کسانی آشنا شده که شرح حالشون در کتاب هست هرچند باورش در نگاه اول سخته اما من قبول میکنم چون چیزی غیر از این نمیتونم فکر کنم…

نباید خفت
بیداری ، فصل بیداری است. هر روز بهار!

بنویسم یا نه

2004-10-29T13:13:00.000+03:30

نوشتن یعنی نومیدی مطلق
و نویسنده ای که ننویسد نومیدتر است

شعر انقلابی

2004-10-27T23:37:00.000+03:30

وقتی امام بیاید
دیگر کسی دروغ نمیگوید
دیگر کسی به خانه خود قفل هم نخواهد زد
مردم برادر هم میشوند
و نان شادیشان را با یکدیگر به عدل و صداقت
تقسیم میکنند
دیگر صفی وجود نخواهد داشت:
صفهای نان و گوشت
صفهای نفت و بنزین
صفهای مالیات
صفهای فیلم و اتوبوس
صفهای زهرمار
از بین میروند
و صبح بیداری
و بهار آزادی
لبخند میزند

باید امام بیاید
تا حق بجای خود بنشیند
و باطل و خیانت و نفرت
در روزگار نماند
وقتی امام بیاید
ایران، این مادر شکسته رنجور
دیگر برای همیشه
از بند جور و جهل
و غارت و شکنجه و زندان
آزاد میشود

طه حجازی (ح.آرزو) شعر نو بمناسبت ورود امام به ایران، نقل از روزنامه جنبش در سالروز ورود امام ، بهمن 57

جالب نبود؟ حالا جالب اینجاست که شاعر، زنها رو جزو مردم محسوب نمیکرده. چراکه میگه مردم برادر هم میشوند. حالا البته این که در برابر کل شعر و مفهومش هیچه نه؟

فرهنگ ژول ورن

2004-10-25T19:56:00.000+03:30

من میگم کم از ژول ورن ندارم همه مسخره ام میکنن!
یعنی به نظرتون این حرف من نشدنیه؟!

من میگم در آینده باید یه موج اختراع یا کشف بشه که توانایی حمل انرژی رو داشته باشه و البته بشه مشخصات گیرنده رو روش سوار کرد تا به مقصد مورد نظر بره. یعنی به نظر من در آینده باید به این طریق انرژی رو منتقل کرد. نه با سوزوندن بنزین و گاز و نفت ، و نه با سیم و کابل و تیر چراغ برق!!

خب درسته رشته من برق و الکترونیک نیست اما من حق ندارم تخیل داشته باشم؟!
کجام کمتر از ژول ورنه؟
به یکی که رشته اش برق بود گفتم ، نیم ساعت خندید! اون وقت میگن چرا ما از همه دنیا عقبیم؟ بابا بذارید ما هم بریم دنبال آرزوهامون. بذارید ما هم میلیونها تومن (یا دلار) در راه تحقیقاتمون خرج کنیم. پس زکریای رازی که الکل رو کشف کرد (خدا عمرش بده) چه جوری به این کشف نائل شد؟
حیف ، حیف… میدونم دوستام که الان دارن رو پروژه هایی مثل روبوتیک کار میکنن چقدر از وقتشون بخاطر گرفتن یه خازن، یه دیود یا … از انبار دانشگاه به هدر میره. یا چقدر میرن و میان تا یه فاکتور پاس کنن. اونوقت با همین شرایط میرن تو مسابقات جهانی و اول میشن!
حالا کار ندارم که امثال رضازاده وقتی یه مدال به خاطر زورمندیشون میگیرن چند تا ماشین و خونه و … بهشون میدن و "آقا" براشون پیغام میدن، اما وقتی یه دانش آموز شهرستانی (مثلا) تو المپیادهای علمی یه مدال میاره ، کاه هم بارشون نمیکنن! هر کاری هم میکنن واسه تبلیغات مسخرشونه!!!
آخه من دردامو به کی بگم؟! سرمو به کدوم دیوار بکوبم؟!!! …

اما میدونین کمترین بودجه تو سازمانها، ادارات و شرکتها صرف آموزش میشه؟! بخشی به این پر اهمیتی!!
میدونین وقتی یه عده از کارمندان یه شرکت رو میفرستن خارج واسه آموزش (اتفاقی که قرنی یه بار تو ایران اتفاق میفته!!) همه فکر و ذکرشون چیه؟! اینه که از اونجا چی بیارن که پول توش باشه، کجا برن که خوش بگذره و …

حالا چی کار کنم؟!
منم هیچی نگم؟ منم بذارم برم؟
نه… پدر جان نه! باید یه کاری بکنیم…

به قول یکی از اساتید:
پسر جان آب از سرچشمه خرابه…

حیف از این آب سرچشمه نباشه؟! آبی به این زلالی؟!!

حرف آخر او

2004-10-24T13:54:00.000+03:30

سلام نازنین

تا کجای این سطور دستم
یاری میکند نمیدانم

این آخرین شعر است
و دیگرکار از کار گذشته است

دویست قرص خورده ام
از آنها که پنجاه تایش آدم کش است

نمیدانم چرا
اما مینویسم چراکه میخواستم بنویسم
بی هیچ وزن و قافیه ای

خوردن قرصها چندشناک بود و وحشتناک
درست مثل خود زندگی

انتظار و هنوز نیز
در عجبم از خودم که چرا در انتظار توام
هنوز نیز

دیگر تا پایان کاهیده شدن جانم از انتظار
فاصله ای نیست

اما چقدر فاصله بود همیشه بین من وهمه چیز
قرصها و آبها چقدر سنگینی میکنند در دلم
به انتظار لمس چیزی هستم
که یکبار فقط میشود آنرا دید

همه چیز مرتب است
درست مثل آنجه در رویا دیده ام

کاشکی کسی به این اتاق وارد نشود الا تو
که میخواهم تو محرم همه چیز باشی

اما چرا تو
نمیدانم
نمیدانم دیگر هیچ چیز نمیدانم

سرم درد گرفته است و قلبم بدجور میکوبد
پاهایم اندکی میخارد
نه نه بیشتر میخارد

خاراندنش فایده ای ندارد
سیری ندارد
حالا همه تنم میخارد
و چشمانم میسوزد
و حالت تهوع دارم
میخواهم دراز بکشم اما نه
باید بنویسم
بنویسم برای تو
در این لحظات
خالصانه

از خودم بدم می آید
از حقارتم و کوچکی ام
فکر نکنی ترسو بودم
من نه مثل تو
که طاقت تحمل همه چیز را داشتم
همیشه داشتم
و هیچ گاه آه نکشیدم

زندگی ام در رنج بود نه
خود رنج بود

میخارد
میخارد
و دیگر ناخنهایم طاقت خاراندن ندارد
اگر پوستی بر تنم مانده باشد

من در پوست خودم گنجیده ام
همیشه در پوست خودم بوده ام
همیشه تنها بوده ام
و حالا هم تنها هستم

نه نه عشق دروغ است
یا توهم
یا نمیدانم اسارتی یا حقارتی

و من همیشه بر سر دو راهی ها بوده ام
که عشق و امید و زندگی و زندان
یا بی قیدی و آزادگی و مرگ

دیگر نمیتوانم بنویسم
کرخت و بی حس شده ام و خواب آلود
هرجند هنوز همه تنم میخارد
و حالت بدی دارم

حدس میزدم جان کندن سخت باشد
آخر حساب من هم باید با لغزشهایم صاف شود

میخوابم

نمیدانم چقدر گذشته است
اما هنوز زنده ام
حالت تهوع دارم
و نمیتوانم تکان بخورم

چه نوشته ام؟ نمیدانم
اما میدانم هیچ چیز ننوشته ام

خواندن نفرتم از خود و از زندگی میدانم
برایت دشوار است

باور دوست داشتن و دوست داشته شدن
سخت است
وقتی که هیچ معیاری نیست برای سنجش با حقیقت

حالم بد است نازنین
و هیچگاه اینقدر بد نبوده ام
و اینرا با اشک میگویم

من هرگز مومن نبوده ام
و طناب ایمان را هرگز بر گردن خود ندیده ام
و فاصله ها همیشه مرا له کرده است
میدانستی؟

من سراپا دروغ بوده ام
زاده اوهام خویش
خانواده ام
جامعه ام
و زندگی ام

دیگر نمیتوانم
نمیتوانم بنویسم
لعنتی

نه فکر کنی برای جاودانگی است همه این کارها
دروغ نگویم
جاودانه شدن را همیشه دوست داشته ام
و ریشخند به زندگی

یادت هست؟
ولش کن

اما این کلمات ناچار به نوشته شدن بودند
هر چند هنوز هم
بر طبق قاعده و عادت
از صافی های ذهنم عبور میکنند
آری نانوشته ها بسیارند

نازنین دیگر قدرت نوشتم ندارم
میخواهم که بخوابم...

بدرود
بی اشک

نخستین آیش

2004-10-22T17:56:00.000+03:30

یه چیز جالب کشف کردم: البته کشف من که نبود، داشتم یه کتاب میخوندم که اونجا بهش برخوردم: آیه ای از قرآن که رفتم قرآن رو باز کردم و دیدم کاملا درست است! باورتون نمیشه!!! بخونید

ان الذین آمنوا و الذین هادوا و الصابئین و النصاری و "المجوس" و الذین اشرکوا ان الله یفصل بینهم یوم القیامه ان الله علی کل شیء شهید

آیه 17 سوره حج صفحه 541 قرآن ما!

و اما ترجمه اش به قلم مهدی الهی قمشه ای:

البته بین اهل ایمان و یهود و ستاره پرستان و نصاری (مسیحیان) و گبر(زرتشتیان) و آنانکه به خدا شرک آوردند محققا روز قیامت خدا میان آنها جدایی افکند که او بر احوال همه موجودات عالم گواه است.

در این آیه قرآن مردم به سه دسته تقسیم شده اند. (به جاهایی توجه کنید که "الذین" آمده)
دسته اول: آنانکه به اسلام ایمان آورده اند.
دسته دوم: یهودیان، ستاره پرستان(؟) ، مسیحیان و زرتشتیان!!! و
دسته سوم: مشرکان.
یعنی در این آیه دین زرتشتی هم در کنار دیگر ادیان آسمانی آمده است!
من که دفعه اولیه که این مطلب رو دیدم! شما چطور؟!

خیلی برام جالبه
یه خاطره بگم براتون!

بچه بودم، توی تیم شنا بودم، میرفتیم استخر شنا کنیم. یه پسره بود که خیلی ازش خوشم میومد. اشتباه نکنم اسمش "رامتین" بود. زرتشتی بود. بهترین شناگر تیم بود. خوب یادمه رقیب نداشت. اما هروقت میومد استخر مربی ها میگفتن مواظب باشید بدنتون که تره به بدن این پسره نخوره. به وسایلش دست نزنین. از راهی که اون میره نرین ... که نجس میشید. چه زجری بهش میدادن. و ما در عالم بچگی هی به خودمون میگفتیم چرا؟!!! تا اینکه یه روز بهش گفتن دیگه نیا استخر. آخه از یکی سوال کرده بودن!
و از اون روز دیگه ندیدمش...

مغاک ماندن

2004-10-15T16:23:00.000+03:30

کنام تنگ خانه
مغاک فردای ماندن
در حجره هامان تقیه اصل اعلا
لذت به چند؟ لذت ذلیل؟
با کدام قافله رسیده یا ابولابن الشجاع؟
دیوارمان کوتاه است فرزند-
بگذار گزیده تر برند
در لابلای خون
هر روز ورق خوردیم
من زندانی قلم خویشم

تنها
زنجیره ای مرده ام
پس از آنکه با خویش
بارها
زنا کرده ام
فسیل شکوهمند به اشک مادرم آغشته
مرکبها ساخت
پس از آنکه نفسم در سرب گداخت و
من بودم ندیده عزیزم!
که هزار بار مرده ام
همانجا که کتاب زندیقی ام
اعدامم کرد
هماندم که خواستم بیندیشم و اندیشه ام
ترورم کرد
گیلان جنگلی ام کرد
تنگستان به تنگم آورد
و آذربایجان دو شقه ام کرد
کرد و آورد و شد و بود و همیشه
بیمه غرور قسطش به چند است؟
خسارت حقارت را از کجات بگیرم؟
نرخ روز آسمان چند است
فردا؟
!راستی سیاوش
چقدر تنهاییم